I was looking for a nice pair of rubber shoes for my brother in Dick’s at Stonebriar Mall when I saw this shirt from Life is Good section. It caught my attention that it urges me to get my razor phone and snap a picture.
It was 1988 when I started wandering ( So oks pa yun kasi bata pa ako noon diba? Coz if it will happen 20 years from now Alzheimer na to lols ). I always have a goal pero palagi akong naguguluhan hanggang sa sumunod na lang ako sa agos. Kumbaga sa isang driver palagi akong nag sweswerve hindi ko kayang mag stay sa isang linya. Madali ako mabuyo ng kahit sino. Uso kasi nuon ang pustahan at sige… sali lang ako ng sali… Palagi naman akong nanalo. Because I have too much faith that kahit ano basta gusto kong mangyari ay pwede. I have the talent siguro… kaya lang hindi ko na naisip na may pwede palang masagasaan or masaktan. Pagkatapos manalo at makuha ang premyo sa huli hindi din ako masaya. Dumadagdag lang ito sa gulo ng isip ko.
Patuloy and andar ng gulong ng buhay. Madaming sumasabay sa byaheng walang patutunguhan. May nagtatagal at nag eenjoy kahit malubak ang daan. May umaayaw at bumaba pag di nakayanan ang bilis ng takbo at ang iba naman ay naiinip at nababagalan.
May ibang gusto ng sariling byahe at gustong pumunta sa lugar na hindi din nila alam kung saan. Pero ang kadalasan yung iba kailangan ng bumaba dahil hindi ko sila gustong kasama sa byahe ko lols.
But kidding aside, kagaya ng sabi sa logo “Not all who wander are lost”. Isa ako doon. Maaaring natatagalan ang aking byahe dahil marami akong gustong marating. Plus bonggang bongga pa yung GPS ko ngayon. At kung dati na hindi ko makuha yung goal ko, natutunan ko na ngayon kung papano ang gagawin para makuha ito. Pinahirap ko pa kasi eh isa lang naman ang paraan. And there’s no secret about it… alam ito ng lahat ng tao, kadalasan lang hindi nila sineseryoso…Ang pagdadasal at pakikinig para malaman mo kung ang goal mo ay para sa iyo talaga. Ganun lang 
God grant me the serenity
to accept the things I cannot change;
courage to change the things I can;
and wisdom to know the difference.
Same here I always set a goal at almost everything that I do but when I am already so overwhelmed with different kinds of obstacles, I started going different directions – go with the flow of life nalang…
Uy wow may gps ka na… does it work properly – may nagsabi kasi sakin minsan daw mali sinasabi o binibigay na direction… when I was there in the states ayaw na ayaw kong nasa interstate kasi palagi ako naliligaw hahahaha… kaya hindi ako pwedeng umalis ng bahay na walang ang cellphone ko at bluetooth headset… or else from virginia mapunta ko ng california or texas maybe
goals ko naman hmm masyado mahaba siguro i’ll just make a blog entry ’bout them…
Yabi: Very Epektib Rache kasi si Papa Jesus ang GPS ko
… Uy intayin ko yang blog entry na yan… kelan ka din lilipat sa WP?
Nakakatuwa naman ang mga schoolmate ko dumadami … Feeling ko nasa LaFo ako ulit
yes! ako una!! pasuot ng tsinepin mo ha! hehe
** serious mode kadin dati sa school. ^^
bons sa bonistation
http://bonistation.wordpress.com
Yabi: Mali ka don Boni… mas mabilis si Rache sa iyo 100wpm yan kung mag type hehehe…
Kunyari lang serious mode ako… Baka kasi di ako seryosohin ng mga schoolmate natin … Lam mo na… Baka mapagalitan ako ni D.O. at ipatawag na naman ako ng Guidance.
Hi ma’am remember me? hehehe parang pangalawang tanong ko na ito sa inyo, join po ako ha
, isa nanaman pong nakaka inspire ng buhay ang kwento nyo, hehehe sa totoo po i need this medyo kulang po kasi ako sa GPS ni GOD. 
Salamat po sa pag share.
Yabi: Pano naman kita malilimutan Eric… palagi mo ipinapaalala na alalahanin kita lols… Basta pray ka palagi at sure thing babe na ang lahat. Congrats huh! Sama ako ng $5 diyan sa nabola mo na yan
ps. Eric gawa ka din ng gravatar… Paturo ka kay Master Jorge
Yup maraming salamat po
I know he will be always with us tayo lang naman minsan ang nag kukulang para sa kanya(teka parang ako yata ung minsan na un ah).
Ayan may gravatar narin ako sa wakas, next step ang wordpress hehehe!
Yabi: Ayan de nag appear na ang ka wafoohan mo … Hmmmn bakit ayaw pumasok ng comment ko sa site mo eric… buti pa dun kay mirex kahit nag error yung una pumasok naman
haha.. kala mo nauna ka bons ha..
it’s great to know that there’s another believer of Jesus Christ in the blogosphere… oh about leaving blogspot… well, very tempting meron na nga ko account ng wordpress kasabay ng account ko ng blogspot kaya lang may bayad naman yung magagandang personalized na template kaya saka nalang ako lilipat… hehehe siguro i’ll transfer my professional blog… 
nanghihikayat naman si ma’am libay na lumipat sa wordpress… aba mga backslider kayo… hehehe jokejokejoke…
Yabi: Lols … Rache nahihirapan kasi ako mag post ng comment sa blogspot… ala chamba kung papasok kaya mag WP ka na hehehe
Mam Libay.. Hiramin ko po question ni Eric… Rem’ber me? ahihi toinks!
But newei.. “not all who wanders are lost!” minsan mahirap po sumabay sa agos at mahirap din makisakay.. kung san ako komportable dun ako, kaya lang pano ka matututo…..??? yes GPS ni God!! Thanks! Thanks mam libay!
Yabi: Sows Tina … syempre naman ang liit liit ng ating iskul bukul … anyhu kasama sa misteryo ng buhay kung papano tayo matututo… for example … pag inde na “haliparot” yun title ng blog mo… sigurado ako madami ka ng natutunan joke joke joke… Pero seriously speaking … It’s like naming a child diba hmmmn ask Rache I am sure pinag-isipan nila yung name ng baby kasi yun ang nag-rerepresent sa pagkatao ng bata… O pero opinyon ko lang yun huh! syempre nasa iyo naman yun… (para lang pag lipat mo din sa WP iba na titol lols)
ps. Gawa ka din gravatar pede
haha nanghihikayat talaga lumipat sa wordpress si ma’am libay… hehehe… well, you win… here are two same blogs…
http://daredtohope.blogspot.com/
for my personal random thoughts
http://daredtohope.wordpress.com/
observe the templates… hehe mas like ko template ko sa blogspot e…
true pinagisipan talaga namin name ni baby… actually i made a blog entry about it… http://recapturedmoments.blogspot.com/2008/04/my-baby-35th-week.html
Yabi: Yes wala pa din akong kupas… Winner pa rin lols… update ko na URL mo
Kita mo Tina… korek ako… kaya palitan na yan … may suggestion ako wanderer.wordpress.com
… tutal yun dati haliparot — ang pag wawander eh para lang nag dedeviate o sa telecom side eh opposite ng jitter…
Awts… ahaha! Laglag ako dun ahihihi! Neweis, promise mam paglipat ko WP bago na title ng blog ko ahihihi… Toinks! Thanks po…
Yabi: Yipeeee panalo na naman ulit… Look up sa comment ko kay Rache… meron akong suggestion hehehe … Galing talaga ng GPS ko
Napansin ko lang di yata ako dinadalaw ni Jorge … hmmmn nangangarir na naman yata
Naku maam sayang naman ung comment nyo, balik kyo ulit. hehehe! nku maka complain nga sa blogspot di tuloy maka comment sa akin ang master guru else wordpress na ito.
re: jorge, day-off po nya kahapon at ngyon
. iniinggit na nga po ako kahapon eh mukhang kainan trip.
Hehehe palagay ko maraming iientry pagdating. wait po natin
Yabi: hmmmn teka makabalik nga… ahuh kaya pala wala nag phophoto shoot na naman malamang yang isa na yan tsk.
si jorge naku nasa gala yun weekend kaya or busy magsulat ng chapter 4 ng love story nya…
lakas mo talagang manghatak na lumipat sa WP
Yabi: Hmmmn Chapter 4… mukang huli ako dyan sa story na yan ah… dapat maka chikka ako ng updated lols
not all who wander are lost. yung iba kasi bedouins. ahihi
xXx
some of us wander to find ourselves. kailangang magpakalayu-layo, try out new things, meet different people, experience trials and tribulations na para bang diamanteng kailangang pakinangin sa pamamagitan ng apoy. downside? some get permanently lost. dapat meron tayong pinanghahawakan na paniniwala para magsilbing sat nav sa kalye ng buhay.
Yabi: I agree! Wow seryoso si mami Bechay… I like
The journey is the reward…
Yabi: Oo nga tita Jen… “It’s the journey not the destination”
Dahil dito natin ma eexperience ang mga bagay-bagay at dito tayo matuto … maaaring masaktan tayo… madapa… pero ang mahalaga yung mga natutunan natin along the way.
I was particularly endeared by the graphics of the Tshirt you just took picture of. Actually, the sandals and that phrase “not all wanderer are lost = journey” is one of the icons of our capuchin franciscan order. The thought of sandals and the journey is so special to me that I have to read this entry instead of the one above this.
Anyhow that is so true. we really need to listen while we journey lest we do not get the technique on how to succeed. Sometimes kasi, lalo na yung atheist na kilala ko, akala nila kaya nila magisa ang buhay na walang Dyos. But they often forgot that God is in itself the Journey.
Happy sunday libay and like you before, I am still wandering in my own personal desert.
Yabi: Thanks bro for always dropping by … sobrang nakuha ng shirt na yan yung attention ko considering ang daming naka display … bigla akong balik saka ko nipicturan
Saveing all that green to play on the greens, it is a fine way to go —so go ,play . I will be green with envy. R.
hmm..may katapat na kanta ‘toh eh..yung Lost ng ColdPlay..hehe..pero okei lang naman ang magwander lalo na kung hindi mo alam ang patutunguhan mo..kesa naman maging idle at stagnant ka diba? ‘di ka naman hahanapin ng kinabukasan mo eh, ikaw ang maghahanap at mageexplore nito.. ^_^